TOΡΤΟΠΙΔΗΣ ΚΑΙ ΤΟΛΙΔΗΣ, ΜΑΛΙΣΤΑ, ΤΙ ΔΙΑΟΛΟ ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΥΠΕΥΘΗΝΟΙ ΤΗΣ ΔΑΠ ΟΔΟΤΙΑΤΡΙΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΑ ΑΔΕΙΑ ΣΑΚΙΑ. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ ΟΡΘΙΟΣ.

Αγαπητέ συνάδελφε Γιάννη,

Για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας ο συν Δημ Τορτοπίδης δεν ήταν καν μέλος της ΔΑΠ συνεπώς οφείλεις να διορθώσεις το σχόλιο σου ως προς αυτό. Το τι ήταν ή τι είναι σήμερα ο συν Τορτοπίδης μόνο εκείνος είναι αρμόδιος να το απαντήσει. Κατά τα άλλα δεν αισθάνομαι άδειο σακί και λόγω όγκου φυσικά άλλα ούτε αισθάνομαι και πεσμένος. Αντίθετα αισθάνομαι όρθιος και γεμάτο σακί που μέσα στις δύσκολες και αντίξοες συνθήκες της σχολής συμβάλλω στο να βγουν κατά το δυνατόν άρτιοι επιστήμονες. Η δουλειά μου είναι να με αισθανθούν “χρήσιμο” και “καλύτερο”, όταν με το καλό τελειώσουν και βγούνε να παλέψουν μόνοι μέσα στο ιατρείο τους με μοναδικό εφόδιο τις γνώσεις τους από την σχολή. Οι δημοσκοπήσεις λοιπόν αυτές καταγράφουν κατά τη γνώμη μου μια περίοδο όπου πιθανότατα να πρέπει να προβληματίζεσαι όταν βγαίνεις ο “καλύτερος”. Πίστεψε με ότι ξέρω πολύ καλά τον τρόπο να είμαι ο “καλύτερος” και ο πιο “αρεστός” στους φοιτητές μόνο που δεν ξέρω εάν αυτό θα είναι τελικά υπέρ τους. Αγαπητέ συνάδελφε, πιστεύω να είσαι μόνο ελεύθερος επαγγελματίας και άρα ελπίζω να γνωρίζεις πολύ καλά την καθημερινή μάχη για την επιβίωση κυρίως των νέων οδοντιάτρων, και την απόλυτη εφαρμογή του ρητού “αγαθά κόποις κτώνται” Όπως και να αντιλαμβάνεσαι τον ανταγωνισμό και την ανάγκη κατάκτησης γνώσεων και εμπειριών που θα σε βοηθήσουν σ’ αυτήν την προσπάθεια. Θα περίμενα λοιπόν να συμβάλλεις και λόγω ηλικίας θετικά, υποδεικνύοντας τα θέματα εκείνα που χρήζουν επανεξέτασης και αξιολόγησης στη συνολική εκπαιδευτική διαδικασία και όχι να ασχολείσαι με δημοσκοπήσεις. Συνεχίζω λοιπόν να κάνω τη δουλειά μου με τον τρόπο που έμαθα στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό από άριστους δασκάλους, προσπαθώντας να συμβάλλω στην αρτιότερη εκπαίδευση του φοιτητή και δεν επηρεάζομαι από διαδικασίες όπου ο οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει ο ίδιος όσες φορές θέλει χωρίς έλεγχο και θα αισθάνομαι πάντοτε υπερήφανος όταν οι παλαιοί φοιτητές μου είτε εργάζονται στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό θα λένε ότι “δεν υπάρχει κάτι που ο Τολίδης δεν μας το είχε πει ή δεν μας το είχε δείξει”. Γιάννη, ακολουθούσαμε πάντα διαφορετικούς δρόμους. Ας συνεχίσουμε λοιπόν να ακολουθούμε ο καθένας το δικό του και να είσαι σίγουρος ότι το δικό μου ταμείο, που έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια, είναι εξαιρετικά γεμάτο και θετικό και είναι ταμείο με τον καθημερινά σκληρά μαχόμενο “ανώνυμο” οδοντίατρο.
Ζητώ συγνώμη από τους υπόλοιπους επισκέπτες του blog για την έκταση του σχολίου μου. Αισθάνθηκα όμως πως ήταν αναγκαίο να απαντήσω σε ένα σχόλιο αυτού του είδους Δε σκοπεύω να επανέλθω στο θέμα, να είστε όλοι καλά.
Κοσμάς Τολίδης